usunięcie trzeciego migdałka u dzieci

Usunięcie trzeciego migdałka u dzieci – poradnik

Trzeci migdał, czyli migdałek gardłowy (adenoid) mieści się na tylnej ścianie gardła, bezpośrednio za nosem. Nie jest on dostrzegalny, jeśli nie wykona się specjalnego badania lusterkiem laryngologicznym bądź fiberoskopem. Nadal jednak, bardzo często mylony jest z języczkiem, który znajduje się tuż przy wejściu do gardła.

Po co nam „trzeci migdał”?

Migdał pełni ważną funkcję w procesie układu odpornościowego małych dzieci. Od pierwszych dni życia zaczyna rozrastać się a maksymalne rozmiary osiąga około 5-go roku życia. Następnie zanika samoistnie po 7-mym roku życia, kiedy ludzki organizm staje się znacznie bardziej odporny, wtedy nie pełni już żadnej istotnej funkcji. Warto jednak zaznaczyć, że trzeci migdał u dziecka w wieku przedszkolnym pełni ważną rolę – jego zadaniem jest blokada i zwalczanie infekcji bakteryjnych oraz wirusowych, które atakują organizm przedostając się nosem lub gardłem. W prawidłowym procesie, w czasie infekcji powiększa się, bo w tkance limfatycznej migdałka pobudzane zostają funkcje zwalczające. Tuż po przebyciu choroby, „trzeci migdał” wraca do naturalnych rozmiarów. Problem zaczyna się wtedy, gdy jego obrzęk jest trwały a każda infekcja jeszcze bardziej go powiększa.

Kiedy migdał staje się przerośnięty?

Nie można mówić o jednej przyczynie dysfunkcji układu immunologicznego tego typu. Uznaje się, że usunięcie trzeciego migdałka u dzieci jest konieczne, kiedy ten staje się przerośnięty na skutek częstych infekcji i stanów zapalnych gardła oraz jamy ustnej, przebycia różnego rodzaju chorób zakaźnych, w wyniku działania alergenów czy wrodzonych predyspozycji – znacznie większym ryzykiem przerostu „trzeciego migdałka” obarczone są dzieci, których rodzice lub rodzeństwo również borykało się z tym problemem.

Jak rozpoznać „trzeci migdał”?

Wizyta u laryngologa dziecięcego powinna odbywać się profilaktycznie raz w roku. Rodzice, którzy zaobserwowali pierwsze niepokojące sygnały, powinni udać się z malcem do specjalisty niezwłocznie. Najczęściej, przerośnięty migdał objawia się:

– płytkim oddechem i oddychaniem tylko ustami,

– chrapaniem,

– przewlekłym katarem,

– nieprzyjemnym zapachem z ust,

– mówieniem przez nos,

– powiększeniem węzłów chłonnych szyi,

– nawracającymi infekcjami górnych dróg oddechowych oraz stanów zapalnych ucha środkowego.

To podstawowe i najczęściej występujące objawy, które każdy rodzic bez problemu może zauważyć. Te, pojawiają się na skutek przerostu migdałka, który zasłania dużą część drożności nosowej. Co więcej, znajdujący się na nim stale śluz w zwiększonej ilości jest pełen bakterii, które to powodują nawroty infekcji. W rezultacie, migdał gardłowy, który ma wspomagać układ odpornościowy, przyczynia się do jego niekorzystnych zaburzeń.

Dlaczego nie można bagatelizować przerośniętego migdałka?

wycinanie migdałków u dzieciPierwsze objawy przerostu „trzeciego migdałka” powinny być niezwłocznie skonsultowane u laryngologa. Niepostawienie odpowiedniej diagnozy i brak wdrożenia leczenia może przyczynić się do poważnych powikłań. Dziecko, u którego występuje trwały i znaczny obrzęk migdała gardłowego, a tym samym dysfunkcja drożności nosowej, może cierpieć na niedosłuch, niedowagę, zaburzenia wzrostu, może przejawiać problemy z przełykaniem pokarmów, mieć wadę zgryzu a w wyniku płytkiego oddychania jego klatka piersiowa będzie płaska. Do tego, będzie cierpieć na bezsenność, nadpobudliwość, może wykazywać problemy z koncentracją uwagi i nauką. W skrajnych przypadkach, dojść może do nawet do trwałych zmian w ukształtowaniu twarzoczaszki i dysfunkcji podniebienia.

Kiedy usuwać „trzeci migdał”?

Usuwanie przerośniętego migdałka zalicza się do nieinwazyjnych i wręcz powszechnych zabiegów w ramach chirurgii jednodniowej (sam zabieg trwa od 10 do 30 minut, przeprowadzany jest pod narkozą). To również jeden z tych, które wykazują najmniejsze ryzyko jakichkolwiek powikłań po zabiegowych. Usuwanie migdałków u dzieci, czyli adenotomia jest wskazana w indywidualnych przypadkach. Wskazaniem do przeprowadzenia zabiegu jest na pewno:

– trudność z oddychaniem,

– bezdechy senne,

– powikłania ze strony uszu.

Wiele zależy również od wielkości przerośniętego migdała – uznaje się, że zabiegi nie powinny być wykonywane u małych dzieci, które nie ukończyły jeszcze 2-go roku życia. Jeśli obrzęk jest niewielki, laryngolog może zalecić wprowadzające leczenie zachowawcze. To farmakoterapia, której celem jest zmniejszenie przerostu. Dopiero wtedy, gdy ta okaże się nieskuteczna, lekarz kieruje na chirurgiczny zabieg.

Oprócz adenotomii, wykonuje się równie często tonsillektomię. To wycinanie migdałków u dzieci, jeśli przerostowi migdała gardłowego towarzyszy również powiększenie migdałków podniebiennych. Tych jednak, nie wycina się w całości a jedynie zmniejsza od 30% do 60%.

Ciekawostki

Zarówno zabieg adenotomii jak i tonsillektomii jest w Polsce refundowany. Aby dziecko mogło być do niego zakwalifikowane, koniecznym staje się wizyta u laryngologa i diagnoza poparta specjalistycznym badaniem (najczęściej przy wykorzystaniu fiberoskopu – sondy z kamerką, która przez nos dociera do migdała gardłowego). Po otrzymaniu skierowania na zabieg, rodzice powinni wybrać placówkę szpitalną, w której takowe są wykonywane. Czas oczekiwania na jego realizację to od kilku miesięcy do nawet 2 lat.

Natychmiastowa poprawa zdrowia małych pacjentów po wykonaniu zabiegu, jakim jest usunięcie migdałków u dzieci została poparta naukowo. Udowodniono, że zmniejsza się nie tylko liczba infekcji górnych dróg oddechowych, ale poprawia się również drożność nosogardła i trąbek słuchowych, ustają bezdechy, poprawia się wymowa, znika problem bezsenności, przewlekłego zmęczenia czy zaburzeń koncentracji uwagi.

Pamiętajmy, że raz usunięty migdałek może znowu odrosnąć. Takie zjawisko pojawia się jednak bardzo rzadko, kiedy niewielka część pozostałej po zabiegu tkanki limfatycznej ulega reakcji na infekcje górnych dróg oddechowych. Wtedy konieczne staje się ponowne usunięcie, czyli readenotomia. Naukowcy potwierdzili jednak, że znacznie większe ryzyko odrostu „trzeciego migdałka” występuje u dzieci, u których pierwszy zabieg wykonany został przed ukończeniem przez nie 4-go roku życia.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie będzie opublikowany. Uzupełnij pola (wymagane):

Podaj proszę poprawną wartość dla zapytania poniżej. * Time limit is exhausted. Please reload CAPTCHA.

Powiązane artykuły

Powrót na górę